مسافر تنها

یک نوای حزن آلود هم به گوش می رسد ،

یادم امد که این صدا زمزمه ی سال های متمادی از زندگی من در کنج غربت است

هر روز به یاد وطن دلم هزار بار هزار تکه میشود .

هر بهار در انتظار آمدن خبری از دیار خود هستم امّا افسوس که باد صبا هم اسیر

دیو پلید اسارت گشته . من چه کنم ؟

چگونه مرزها را بشکافم ،فاصله ها را بر دارم تا بوی خاک متبرک وطنم را

استشمام کنم

 RSS 

POWERED BY
BLOGFA.COM